Jachttraining Fido

Leidse Hout 6 augustus

De laatste les van het seizoen begon als gebruikelijk met volgoefeningen om je hond (en jezelf) bij de les krijgen. De normale wendingen en het halthouden werden afgewisseld met een stapje naar rechts en vervolgens doorlopen. Fido moest alert de zijwaartse beweging meevolgen. Dat viel niet altijd mee.
We stonden weer allemaal op een rij. De dummy werd neergelegd en één voor één liepen we met hond zo’n 40 meter weg. Onderwijl bliezen we vier keer op de (zit)fluit. Toen iedereen de opdracht had gedaan, werden de honden stuk voor stuk voor het apport uitgestuurd. Fido deed goed zijn best, het afgeven verdient nog wel aandacht. (foto a en foto b) Sommige honden gingen eerst met de dummy ergens anders ‘buurten’. Daarna was er nog zo'n apport (foto 1 en foto 2)
Toen begon het leuke werk. Ada zette op zo’n 7 meter afstand 2 lokeenden neer. De honden moesten down blijven en telkens moesten twee mensen zaklopend (zie foto) de eend ‘apporteren’. Fido kon zijn nieuwsgierigheid niet de baas en kwam van dichtbij kijken (foto) hoe ik het deed. Notabene op een onderdeel waar hij zo goed in is. Een enkele hond bleef wel op zijn plaats.
Vervolgens werden er met vier combinaties gelijktijdig van de vier hoekpunten van het parcours een achtje gelopen. Op zich valt zoiets nog wel mee, maar het golfballetje dat op een theelepeltje moest worden meegenomen, moest wel blijven liggen. Iedereen ging dat goed af.
Terwijl de honden mochten ‘kennis maken’ met een konijn: ruiken, vasthouden, of een kort apport werd het volgende onderdeel ingericht.
Daarbij werd (met een vorse knal) de dummy-launcher afgeschoten en de jachthonden ingezet voor het apport. Op de terugweg werden ze geconfonteerd met een nepkonijn dat dwars voorlangs werd gekatapulleerd. Op de flatcoat na, lieten alle honden ondanks het roepen of fluiten van de bazen, de dummy vallen en pakten het konijn op.
Arina die van een afstandje foto’s maakte, kreeg bij het tweede schot bijna de dummy op haar hoofd. Ook Feike was daarvan, nog van de knallen, niet erg onder de indruk.
Ter afsluiting van dit veldwerk mochten de honden koek happen. De hondekoekjes hingen aan een lijn, net boven het hoofd van de hond. Door het springen en happen bewoog de lijn behoorlijk en viel het niet mee de lekkernijen te bemachtigen.
Toen het op was en de boel opgeruimd, gingen naar het nabijgelegen restaurant om het seizoen af te sluiten. De vijver die we op weg daarheen tegenkwamen, was het decor voor een laatste OVE
R.
Nu is het inderdaad over en in maart begint het (vervolg) weer.

29 juli 2004

Leiderdorp, bij manege Liethorp. Met z’n zessen begonnen we met OVER sturen. Het water was redelijk breed, maar ondiep. Met het idee te kunnen lopen, zakten de meeste honden weg in de prut. Fido vond het maar niets en kwam weer op de kant. Anderhalve meter verder stuurde ik hem opnieuw OVER en hij ging, zij het met tegenzin. Daarna een oefening met een apport over datzelfde water. Het OVER ging goed, maar bij de dummy bleef hij staan, snuffelen en hij wachtte. Aansporingen hielpen niet. Toen ik uiteindelijk wegliep uit zicht, was Fido razendsnel bij me met de dummy. Hij was dan ook omgelopen in plaats van over te zwemmen. Voor het apport werd hij wel beloond.
Vervolgens was Fido als laatste aan de beurt voor een verloren apport. Er lag nog een dummy (met fazantenveren) verstopt in het hoge gras, ergens op het terrein. Ondanks de complimenten van de trainster voor zijn zoekgedrag: neus goed over de grond en systematisch zoeken, vond hij hem niet. Om zijn oefening positief af te sluiten, moest ik hem zijn eigen dummy ergens op dat veld terug laten vinden.
Later die avond heb ik hem met Fido wel teruggevonden, andere combinaties hadden ondertussen ook vruchteloos naar de verdwenen dummy gezocht. Deze bleek vooraan op het terrein te liggen. Daarmee werd ook de opmerking van Ada onderstreept, dat veel jachthonden zich bij een ‘verloren apport’ wel (ver) vooruit te laten sturen, maar dat ook het voorterrein moet worden afgezocht en niet dan pas als de hond in het verre veld niets gevonden heeft en zoekend terugkeert.
Net nadat uit de bossen een verloren apport was geoefend en we wachten op een beurt bij het sleepspoor, dreef pal boven ons een luchtballon voorbij. Fido trok zich er weinig van aan. De inzittenden zwaaiden naar ons en wij terug.
Om de beurt moesten we een sleep met een eend trekken. Ondertussen lag Fido af op een plek waar hij het spoor uitzetten niet kon zien. Vervolgens moesten we onze hond inzetten met een ZOEK SLEEP! Fido kwam zoekend bij de eend terecht. Die lag half in een kuil aan de waterkant. Hij ruikte er eens aan en ging erover liggen rollen. En bij de tweede omwenteling, rolde hij pardoes van de wal met een plons in de sloot. Dat gedrag werd dus door hem zelf afgestraft. Daarna deden we weer een apport over water. De vijver was daar dieper en had hogere wallekanten. Fido voerde de oefening OVER, gevolgd door ZOEK APPORT vlekkeloos uit. Hij was trots, en ik niet minder.
Tot slot nog een markeerapport. Fido werd afgelijnd, het vogeldummytje werd opgegooid, ik liep een rondje om Fido heen en stuurde hem met APPORT vooruit. Hij had de valplek onthouden en apporteerde vlot.
De afsluiting was als altijd vrolijk, eindigend met een klopje op de borst van Fido.


15 juli

Weer trainen bij het Oosterduinsemeer. Nu zijn we met z’n zessen. Er zijn oefeningen, waarbij verschillende dummy’s neergelegd worden en steeds op een andere manier de hond geinteresseerd gemaakt wordt daarvoor. Bij het langslopen of langsrennen wordt VAST geroepen. Ik moet een aantal keren even de pas inhouden om Fido vast te laten pakken.
Dit wordt ook gecombineerd met het lopen om de andere honden en hun bazen heen. De honden dienen dan op de baas te blijven letten. Dan weer liggen alle dummy’s in het midden en van twee kanten lopen/rennen honden en baas naar het midden, roepen VAST en als dat goed gaat, lopen ze door.
Bijna op het eind is er een verloren zoek over water. Fido mag als eerste. OVER is het begincommando. Hij zwemt tot net over de helft van het water en keert terug. Bij alle honden gaat het ongeveer zo. Een steen moet uitkomst bieden. Die wordt aan de overzijde op het land gegooit en een andere hond gaat inderdaad over, krijgt ZOEK, APPORT te horen, maar komt zonder dummy terug. Dat gaat nog enkele malen zo. Er komt vanavond geen dummy terug.
Fido wordt nog eens overgestuurd. Hij heeft de kunst afgekeken en gaat (zonder hulp van een steen) over. ZOEK APPORT krijgt hij aan land gekomen te horen. Door een rietkraag aan het oog onttrokken besnuffelt hij schijnbaar de dummy’s. VAST roepen in combinatie met de (kom)fluit helpt niet. Hij verschijnt aan de waterkant, wil terugzwemmen en ik roep NEE, OVER. Dat gaat nog 2x zo, totdat hij uiteindelijk met enige hulp met z’n eigen dummy terugzwemt.
Tot slot wordt nog komen op bevel (fluit) gedaan. Gecombineerd met het VAST roepen voor de halverwege neergelegde duif of de (in een sok verpakte) kraai. Sommige honden doen dit goed, andere rennen nog even een andere kant op en Fido doet het met enige hulp.

8 juli

Oosterduinsemeer Noordwijkerhout. Ik kan het niet vinden; verkeerd gereden en geen leesbril bij me om de kaart goed te raadplegen. Via de mobiele telefoon worden we binnengepraat.
Enkele overdrijvende onweersbuien zorgen ervoor dat er eerst koffie wordt gedronken. Drie kwartier later konden we met z’n vijven beginnen.
De meeste oefeningen gaan als vanouds. Ook het apporteren gaat goed, maar het oppakken nog niet zo snel. Bij het verloren apport is nog het commando VAST nodig om de oefening goed af te ronden.
Dit keer zijn er twee duiven. Fido pakt ze een voor een aan en hij kan een stuk volgen met de vogel in zijn bek. Even later staat hij met enkele donsveertjes op z’n lippen teleurgesteld te kijken, dat de duiven doorgegeven worden.

1 juli

Het sleepspoor ging goed. De neus bleef op de grond tot op het eind waar de eend lag. Daar eindigde helaas de interesse. De apporten met dummy verliepen beter. Vrolijk en snel bracht hij ze binnen.
Het brede water OVER deed Fido vlot en in een rechte lijn. Het apport over water begon goed, maar toen de dummy aan de overzijde was gevonden, dacht Fido blijkbaar dat hij het wel aan die oever mocht laten liggen. Met VAST! en HIER! deed hij wat hem gevraagd werd, maar op z'n stabijs. Tergend langzaam kwam hij (met dummy) terug gezwommen met een blik van: 'mij heb je er niet mee'. Ik kon er wel van genieten. Even later gaf hij toch met zekere trots over zijn prestatie zijn dummy af.
Dat afgeven gaat sowieso steeds beter. Op een gegeven moment wilde ik snel de dummy aanpakken, toen de trainster vroeg: "waarom laat je hem niet eerst zitten?" Toen pas realiseerde ik me dat Fido inderdaad rustig met dummy in zijn bek voor mij stilstond en niet direct van plan was die te laten vallen. Zo blijf je leren.

24 juni 2004

De training vond weer in Leiderdorp plaats. De groep was (lekker) klein. Er kon weer eens kennis gemaakt worden met wild. Een konijn voor het apport. De fazant was om aan te snuffelen en voor sommige honden om even vast te houden. Fido liet het bij snuffelen aan het konijn, dat na een schot moest worden geapporteerd. Het oefenen met de dummy ging als verwacht goed. Er moest ook groot water OVER gezwommen worden. Fido deed dat snel en in een rechte lijn. Een beetje trots was ik wel. Een golden retriever haalde zelfs een apport op over dit brede water. Een hond ging niet over. Met een baas aan de ene kant en de andere baas aan de overkant is dat niet zo verwonderlijk. Voor Fido's verloren apport over smaller water moesten nog wat extra commando's worden toegevoegd, maar het ging uiteindelijk goed.
Weer werd er op dirigeerwerk geoefend in combinatie met de 'territorium'fluit: een riedeltje korte fluittonen achter elkaar die niet mochten klinken als de 'kom'fluit. Een dummy werd op zo'n 15 'a 20 m op een smal pad gelegd. Goed voor het oefenen van een rechte lijn. Met de 'zit'fluit werden de honden haaks op het pad gezet. Vervolgens gingen we voor onze hond staan, om vervolgens resp. naar links of rechts uit te stappen ondersteund door het brede armgebaar naar links, c.q. rechts. Als ze in de buurt van de dummy kwamen, werd er een kort riedeltje gefloten om het zoeken in dat territorium te ondersteunen. Fido apporteerde enthousiast tijdens deze oefeningen.
Dat fluiten viel nog niet mee, dat werd dan ook het huiswerk voor de volgende keer. Nogmaals werd onderstreept door de trainster dat er ook met verschillende dummy's geoefend moest worden, zodat alles wordt teruggebracht waar de honden opuit worden gestuurd en ze niet gaan lopen dralen en naar hun eigen dummy gaan zoeken.

17 juni 2004

Wederom trainen in Vlietland (Leiden). Voor het apporteren gebruik ik nu een dummy met in het midden een smalle bontkraag van konijn of haas. Vast(houden) en apporteren gaat uitstekend daarmee. Nu alleen nog het afgeven zonder dat Fido het dropt. Thuis oefenend kon ik Fido al een keer laten zitten met de dummy in zijn bek, onder het steeds herhalen van ”VAST! ” Goed zo, hou vast!”. Om daarna de dummy rustig aan te pakken. Wat een goed gevoel is dat. Op deze training was ik echter blij dat ik de dummy nog net kon opvangen.
Ik ben wat vrolijker met hem bezig dan voorheen, maar laat hem niet ‘de boel afraffelen’. Na het oversturen over water voor een appport, wilde Fido aan de overzijde van het water met de dummy wat spelen, maar na een kordaat: ”VAST! Fido HIER! ” pakte hij snel de draad (lees:dummy) weer op en deed wat ik van hem verlangde. Het sleepspoor ging ook goed, wel werd mij aangeraden “ZOEK SLEEP” wat vaker te herhalen voor alle duidelijkheid.
Het voorlaatste onderdeel was VOORUIT sturen met de hand helemaal gestrekt omhoog. Samen met je hond moesten we met dummy enkele meters naar voren lopen. De dummy droppen en rechtsomkeerd maken. Na enkele meters moest Fido gaan zitten, inmiddels met de rug naar de dummy. Ik moest voor hem gaan staan en VOORUIT zeggen met de hand gestrekt omhoog. Fido draaide zich keurig om en kwam even later met de dummy terug.
Als advies werd ons meegegeven dat we moesten wisselen met linker- of rechterhand opsteken. Bijvoorbeeld als er links een sloot ligt, kon je beter de rechterhand opsteken, zodat je hond niet het idee krijgt dat er (op links) wat in het water te halen valt. Honden hebben snel door hoe het verschillende handen opsteken werkt, alsdus de trainster.
Tot slot een oefening voor steadiness. De honden moesten allemaal DOWN. Waarna de voorjagers (wij) een voor een over een aantal of alle (liggende) honden heen moesten stappen. Eenmaal keek Fido of het wel helemaal goed ging, voor de rest bleef hij rustig liggen.

5 juni 2004

Demonstratie Werkproeven JWC tijdens Kampioensclubmatch. Fido deed met (wintertrainingsmaatje) Bram mee; bekijk de diaserie (foto's Jan Windhouwer).

3 juni 2004

Oefening Vlietland (Leiden). Belangrijkste oefening was het oversturen over (ca. 40 m breed water). Fido werd door Ada vastgehouden, en aan de overzijde werden Fido en de andere honden door ons geroepen. De meesten gingen recht naar de overkant, na het roepen of fluiten van hun baas. Fido dacht dat hij aan de linkerzijde ook wel al aan land kon en deed dat ook.
Voor de volgende oefening werd het OVER sturen herhaald met het gooien van een dummy, die mee moest worden genomen naar de overkant. Fido pakte de dummy van zijn voorgang(st)er op en wilde weer halverwege weer aan de linkerzijde aan wal. De beschoeiing was daar te hoog dus lukte het niet, toen ik verder weg ging staan en bleef roepen, heeft hij wel het hele traject afgelegd (niet helemaal in een rechte lijn).


29 mei 2004 Werkproef Appelscha

De werkproevendag werd georganiseerd door de Jacht en Werk Commissie van de Ned. Ver. Voor Stabij- en Wetterhounen.
Omdat de reis Amsterdam-Appelscha op de vroege zaterdagochtend 29 mei 2004 ons niet zo aanlokkelijk leek, hadden we een huisje in Pesse gehuurd tot na Pinksteren. Zaterdagochtend waren we dan ook van daaruit binnen een half uur in Appelscha.
Fido en Feike waren in 2 (van de 3) verschillende groepen ingedeeld. 29 koppels deden er in totaal mee. 14 jaar geleden, tijdens de eerste werkproef waren dat er nog maar 5 ‘a 6.
Het woord ‘koppels’ was essentieel, aldus keurmeester van het eerste uur Oosting. In de beoordeling van de proeven lette hij ook op of de baas/bazin een team vormde met de hond. Of de baas niet achter de hond aanliep met een strakke lijn, er niet teveel druk op de hond stond en of ze dus samen iets gingen doen.
Met Fido en mij was dat ook nog niet helemaal in orde, Fido trekkend aan de lijn, ik commanderend, zo kwamen we bij het eerste onderdeel aan: ‘Afliggen en plaats houden', terwijl de baas 2 minuten uit zicht blijft. Het plaats houden ging als verwacht goed, het down blijven niet. Bij terugkeer op de afligplek zei ik (vriendelijk, volgens Oosting) : “Fido, ik had gezegd down, ga eens down”, en hij deed het. Oosting vroeg of ik tevreden was over zijn prestatie. Ik zei “Nee, hij had down moeten blijven liggen, wat hij al beheerst.” Waarom deed je dan vriendelijk tegen je hond en zei je niet resoluut: DOWN!”
Zo blijft er een hoop te leren, wat ik ook wel weet, maar dat dat ook voor de eenvoudiger dingen geldt, tja… Ook bij de afsluiting en uitreiking van de certificaten en prijzen memoreerde de kerumeester dat nog ‘ns: “Weet wat jezelf kunt en verwacht niet meer van je hond dan erin zit. Ga niet voor een A-diploma, als een C- of B- het hoogst haalbare is. Een kind met leerproblemen stuur je ten slotte ook niet ten koste van alles naar het Atheneum.”
Na het afliggen, deden we een ‘Kort apport te land’. Na het opgooien van het konijn, werd Fido met “Apport!” ingezet. Fido ging liep er op een drafje naartoe en besnuffelde het beest wat en likte eraan. “Vast!”, riep ik, het werkte niet. Ik ernaartoe en ik liet Fido het konijn voorzichtig in de bek nemen, liep weer terug en riep “HIER!”. Hij kwam tot halverwege, de procedure werd herhaald en dit keer kwam hij blijmoedig met het konijn aangelopen. Helaas kon ik het net niet op tijd aanpakken.
Het derde onderdeel verliep soepel. Ik had al wat geleerd van de eerste proef. Ik zei: “Kom op Fido, we gaan”. Hij sprong op en we begonnen met ‘Aangelijnd en los volgen’. Het ‘Vooruit’ sturen, minimaal 30 meter, had ik Fido al eens laten zien van een ander koppel en hij voerde de oefening vlot uit. Op aangeven van de keurmeester werd Fido teruggeroepen: “Hier!” riep. De (‘kom’)fluit ter ondersteuning was net niet nodig.
Het laatste onderdeel dat we deden was ‘Apport uit diep water’. Inderdaad we, want de keurmeester merkte op: “Als de hond de eend niet uit het water haalt, moet de baas (voorjager) het doen. Of Fido al bekend was met het onderdeel. Ik vertelde dat dat zo was en dat hij de eend waarschijnlijk totaan de wallekant zou brengen. En inderdaad… het laatste stukje mocht ik (nog) zelf doen. “Vast!” roepen of fluiten hielp niet.
Na de lunch werd ter afsluiting een drijf- (druk)jacht gesimuleerd. Compleet met hoorngeschal door twee blazers, roepende drijvers, een schot (door de jager) en het opgooien van de eend door de helpers. Steeds werden twee honden ingezet om te apporteren. Fido liet zich op zijn beurt wel vooruit sturen, maar het bleef bij markeren. Geen apport, ook niet met hulp. Er was behoorlijk wat onrust en spanning rond dit onderdeel. Fido vond dat maar niets. Ook de warmte, dorst en dat hij zijn behoefte moest doen, bleken daar debet aan te zijn. Toen daar aan voldaan was, keerde de rust weer. Tot slot lieten enkele honden B-proeven zien.
De zonovergoten dag, werd met een barbecue afgesloten.


Vrijdagavond 21 mei

Een mooie locatie bij tuinvereniging Cronesteijn nabij Leiden. De training was vrijdagavond ipv donderdagavond (Hemelvaartsdag). Het was een kleine groep. Allereerst volgoefeningen, met diverse wendingen en een stap naar rechts een weer voorwaarts en weer rechts en voorwaarts. Laten zitten op de fluit etc. Daarna dummy “vast”-oefeningen, eerst speels en daarna serieus, later weer gecombineerd met apporten. Alles wat we leren is gericht op wat eventueel nog volgt in de toekomst. Jachtproeven bijvoorbeeld. Waarbij niet meer “Fido apport!” gezegd wordt, maar “Fido!” met een (rechter)handbeweging naar voren. Zodoende weet je zeker dat je hond niet op andermans ”apport!” voortijdig vertrekt. De hond weet dan toch wel dat het om een apport gaat. De apporten gaan steeds beter, binnenkort kan ik de dummy’s e.d. zeker vaker aanpakken.
Iemand had een patrijzenhen meegenomen. Interessant genoeg voor de honden. Daarna voor die het wilden, een kort apport met de hen. Fido rende er spontaan naartoe, maar pakte het beestje niet op. Wel liet hij het zich gewillig in de bek doen. Vrolijk riep ik wegrennend “hier!” . Blij kijkend liep Fido mij achterna, waarop ik even later het beestje van hem kon aanpakken.
Tweemaal moest Fido het water “over!”. De laatste keer om een dummy, die aan de overkant werk opgegooid binnen te brengen. Met wat hulp lukte dat.
Het verloren apport was een eitje omdat een dummy (met konijnenvel) al twee meter verder in het hoge gras werd gevonden en teruggebracht.
De honden werden afgelegd en de bazen bleven twee minuten uit het zicht. Zie achtergrondfoto (rechts zie je Fido, uiterst links de anderhalf jaar oude stabijteef Bijke van de Bijgaarde). Niet alle honden waren er al even bedreven in.
Ook het markeerapport ging goed. Na het schot en “prrt prrt” ter ondersteuning van het opgooien van de dummy, liep ik eenmaal rustig om Fido heen. Hij had de plek goed gemarkeerd en na mijn commando was-ie snel met de dummy terug.
Tot slot werden er nog achtjes gelopen. De bazen met honden deden dienst als natuurlijke pilonnen, waaromheen de figuur (8) werd gelopen. De honden leren zo zich nergens mee te bemoeien en rustig (onder appel) te blijven.
Er was nog tijd over om een eerste oefening dirigeren te doen. Links op het pad werd een dummy neergelegd. De hond werd aan de “voet!”geplaatst, je ging ertegenover staan en maakte een armbeweging naar links, terwijl je met je linkerbeen naar links uitstapte (richting dummy). De meeste honden hadden het direct door, wie weet belooft dat nog wat (de volgende keer).

Donderdagavond 13 mei
We begonnen met waterwerk. We kwamen tenslotte toch langs die zijtak van de Ringvaart in Leiden. Fido legde ik ‘af’ en liep naar de overkant. Ik floot en na wat hulp ging hij te water. Het was er niet te breed, dus in no time waren alle honden over. Op een groot veld iets verderop werden allerlei ‘volg’oefeningen gedaan, afgewisseld met ‘zit’ op een fluitcommando.
Vervolgens spelenderwijs met de dummy oefenen en ‘vast’ laten pakken. Fido vond dat een spelletje van niets. Ik moest zijn bek openen om de dummy erin te doen. Bij de volgende oefening werd de dummy neergegooid en moest Fido volgen. Dat deed hij al omkijkend. Na 30 meter werd halt gehouden. Een voor een werden de honden voor apport weggestuurd. Fido was als laatste. Vertrok als een speer op het commando, pakte de dummy en spoedde zich terug. Ik kon net niet op tijd de dummy pakken. Hij viel op de grond. Het luistert nogal precies. Want als ik met mijn 2 meter 2 vooroverbuig is dat voor een hond zeer dominant en bedreigend. Ik ben tevreden. Tot voor kort liet hij de dummy nog ’n meter (of twee) voor mij vallen.
Het sleepspoor volgen verliep vlot. Neus op de grond en gevonden? Fido liep nog door, was er meer? Ik floot hem terug en riep ‘vast’. Hij kwam met de (in een kous verpakte) duif terug. In tweeen weliswaar, maar ik kon hem aanpakken.
Ook het verloren apport ging snel en goed. Ik kon de dummy met hazenvel keurig aanpakken. En trots dat ik was.
Op ‘vast’ en de dummy aanpakken moet nog goed geoefend worden.

Zaterdag 15 mei was Feike aan de beurt voor zijn lessen. Ik kon een eindje uit de buurt wat met Fido oefenen. Het water ‘over’ gaat steeds makkelijker. Het oefenen met ‘vast’houden van de dummy begint te komen. Fido pakt op bevel de dummy al aan en blijft ermee in zijn bek totdat ik halt hou. De dummy laat hij dan vallen. Vervolgens ben ik steeds langzamer gaan lopen, totaan pas op de plaats. Het werkt. Ik kan de dummy aanpakken, zonder dat hij valt. Daar ga ik voorlopig verder mee oefenen. ‘Vast’ en zeker.

Donderdagavond 6 mei

In Leiderdorp deden zeven honden mee. Na het volgen, was het 'over' een fluitje van een cent. Het apporteren en 'vast' houden gaat steeds beter. Ook de duif in een sok werd keurig gebracht. Alleen moet Harrie nog supersnel een hand vooruit steken om de dummy e.d. op te vangen. Er valt een hoop te leren van het hoe en waarom sommige dingen wel goed gaan en andere weer minder. Op de achtergrondfoto het afliggen van enkele honden.

Woensdagavond 5 mei
Harrie ging met Fido in het Noorderpark van Utrecht 'over!' (water) te oefenen. De 29e ging dat nog niet goed. Brede sloten waren er genoeg. Fido moest 'zit' aan de wallekant. Harrie liep om de sloot heen, die aan het oog ontrokken werd door een groot electriciteitsgebouw met dichte bossages eromheen. Tegenover Fido aangekomen riep Harrie hem. Hij ging direct te water en zwom naar de overkant. Dat werd goed beloond.
Fido werd meegenomen naar een breder stuk van diezelfde sloot. Demonstratief legde Harrie twee stukken worst aan de oever van de sloot. Fido moest mee omlopen naar de andere kant. Na het commando en met de worst in gedachten sprong Fido direct te water en was in no-time aan de overkant. De motivatie was goed en de overige oefeningen (o.a. 'down' en 'blijf', zie foto homepage) derhalve ook.

Donderdagavond 29 april
Fido is voor het eerst alleen (met Harrie) naar jachttraining gegaan in de Leidse Hout. De groep bestond uit acht honden. Er was nog een stabij bij: Bijke. Een teefje van anderhalf. Het apporteren ging redelijk goed.
Fido wilde het brede water niet over, omdat hij wist dat omlopen ook mogelijk was en dat probeerde hij dan ook. De anderen deden dat wel, maar zij moesten weer door de trainer worden vastgehouden om het komen op bevel te oefenen en niet voortijdig te volgen. Fido blijft zitten of blijft down als dat het commando is. Niemand hoeft zich zo de mindere te voelen.
Zaterdagmiddag gaat Arina met Feike trainen. Zodoende zitten Feike en Fido niet meer in een groep en hoeven ze niet meer op elkaar of op ons te letten.

10 april 2004
De jachttraining is weer begonnen (100404), op steeds wisselende locaties rond Leiden/Oegstgeest. De groep bestaat uit 14 honden, vrij jong nog, meest golden retrievers, labradors, een flatcoat, een heidewachtel en onze stabij's. Het gaat er gestructureerd aan toe. Op de achtergrondfoto volgt Feike een sleepspoor van een eend. Feike blijft in die zaterdaggroep. Fido gaat met Harrie naar de donderdagavond. Beide stabij's worden dan niet meer door elkaar of de bazen afgeleid. Ondanks dat het wennen is in een nieuwe groep, was de concentratie al beter.